sobota, 7 listopada 2026

Morderstwo planowane

Nie wiem czy przeżyję ten week. Kategorycznie odmówiłam sprzątania. Gotowania zresztą też. No, małe pranie zrobiłam i niewielkie sprzątanie. Wróciłam właśnie ze spaceru i zalegam na kanapie z drugą kawą i ciastkiem i odpalam jakiś głupi film na netflix. Oj, jak mi tak dobrze. Męża widzę, że szlag trafia. Widzę chęć morderstwa w jego oczach. Zaproponowałam, żeby do mnie dołączył. Zobaczymy jak to się skończy :)

środa, 7 października 2026

Tęsknie...

Ciekawe czy wiesz... że na Twoim podwórku pod świerkami rosną grzyby. I to taaaaaaakie mają kapelusze. Muchomory też rosną i to tak duże, że widzę je z drogi gdy przyjeżdżam. Ależ byś chodził na grzyby w tym roku. Choć ostatnimi laty trochę już Ci marudziłam, żebyś sam nie jeździł. Obawiałam się, czy nie poczujesz się źle lub zgubisz. Szkoda, że nie będzie już nam dane pojechać razem, że nie zabierzesz już moich dzieci na spacer po lesie w poszukiwaniu kozaków. Zabieram je ostatnio w Twoim imieniu. Pokazuję Twoje miejsca. Minął rok, a Ciebie wciąż mi brakuje......... Tato.

wtorek, 6 października 2026

Tak nijak

Ni źle ni dobrze. Ni szaro ni kolorowo. Nie dziwi więc brak energii i chęci do czegokolwiek. I nawet nie wiem w którą stronę chcę ruszyć. Może do sypialni pod kołdrę i żeby nikt nic ode mnie nie chciał. 

Nawet gotowanie nie cieszy. Książki też nie. Może trochę zbieranie grzybów. Na przekór wszystkiemu założyłam więc dziś różowy sweterek, a pod spód genialny koronkowy biustonosz. Czuję się w nim takaaaa... ach i och. Jeszcze lepiej by było gdyby ktoś go ze mnie dziś zdjął. Najpierw sweterek, a potem biustonosz. W sumie może też być odwrotnie. A potem mogę w sypialni już zalegać pod kołdrą. Ale już nie sama. 

środa, 18 lutego 2026

Chwila

Dzieciaki każde w swoim pokoju jeszcze śpi. Jedno cierpiące po zabiegu, drugie chyba z grypą. Choć jeszcze nie wiem. Okaże się jak się obudzi. Małż obudził mnie z pytaniem czy zjem z nim śniadanie. Tylko we dwoje, na spokojnie, bez pośpiechu, trochę żartów, pogadaliśmy.  Pojechał. Fabryka wzywa. 

Zostałam z kawą i ciszą w domu. Nawet pies po porannym wyjściu jeszcze zasnął. Piję więc tę kawę i piszę, a dookoła bałagan po śniadaniu jak diabli. No właśnie... koniec chwili dla mnie,  Mały się budzi i porządek też sam się nie zrobi. No...